Jak w temacie.
Co się Wam w sobie podoba, a co nie?

Lubię swoje włosy (bo długie xD), oczy, usta i... chyba tyle.
Nienawidzę swojej sylwetki oraz stóp.
Brzydkie są po prostu.

Lubię swoje oczy i usta. Są ładne... Wyraziste.
Nie lubię natomiast swojego brzucha i ud. Przykro mi, ale i mnie dopadły kompleksy z nimi związane. Są wielkie. Ogromne. Nieprzyzwoite.
I nie lubię swojej wysokości. Jestem wysoka. Wolałabym być niska i bardziej powiewna.

Lubię moje rzęsy (wyraźne), kolor oczu (tęczówka z ciemną obwódką, a w środku jaśniejsze szare), piegi, bladą cerę i kolor włosów ^^.

Nie lubię nosa - za duży, ust - za małe, głowy - też za mała, że jestem za niska i swojego ciała, a dokładniej brzucha i ud i kolan. I bujnego owłosienia. Najgorsze!

o. Bujne owłosienie. Niestety też tego doświadczam.
Masz piegi?! Kocham piegi!
Kolor włosów? A pochwalisz się jaki?

Kolor moich oczu trudno zidentyfikować. Niby są one niebieskie, jednak czasem przybierają szary kolor. Mało tego źrenice otoczone jest żółtą, falowaną linią... Niczym promienie słońca.

Hmmm... Moje oczy nie są złe. Wolałabym, aby były bardziej takie czekoladowe, jeśli muszą być brązowe. Bo są takie zwyczajne.
Bardzo lubię moje brwi. Kiedy moje najlepsze koleżanki denerwują się tym, że są zbyt ciemne i zbyt grube i brutalnie działają różnymi przyrządami, ja mam bardzo przyzwoite brwi, którym regulacja mogłaby się przydać jedynie minimalna.
Lubię to, że nie mam dużo trądziku - pojawia się on naprawdę sporadycznie. Z drugiej jednak strony moim wiecznym problemem są rozszerzone pory...
Jak mi zdejmą aparat, co podejrzewam stanie się za około rok, będę lubiła moje zęby.
Lubię moje włosy, bo mam ich dużo, fajna taka szopa. Nie lubię naturalnego koloru (ciemny brąz, taki nijaki!), ale farbuję na rudy i jest dobrze. Uszy są w porządku.

Nie lubię mojej figury. Wzrost jest ok, ale kilogramów zbędnych za dużo. Na szczęście jest już mniej, ale to jeszcze nie to. Nie lubię mojego nosa, bo jest zbyt szeroki. Mam beznadziejny kształt paznokci, nawet jak są nieobgryzione.
Stóp też nie lubię. Rzęsy są za jasne i za krótkie.

No, ale cóż poradzić.
A, nie lubię tego, że nie mam piegów.
Lubię marudzić.
I zdecydowanie wolę mój charakter niż wygląd ^^.

Cóż za pięknosć się nie uważam. Podobają mi sie moje oczy, bo są strasznie niebieskie. Ale tak generalnie to nawet nie jestem ładna. Mam trochę ciałka tu i ówdzie,a poza tym lubie siebie. Dawno temu stwierdziłam, ze jak nie mogę być ładna, to postaram się byc fajna. Myślę, ze ci na których mi zależy lubiąmnie, a reszta jest mi obojętna. Oczywiście, jeśli ktoś mnie lubi to dobrze, a jak nie, to się nie przejmuję. Ale: generalnie jak już powiedziałam lubie siebie i raczej nie mam kompleksów. Czasami może jak mnie jakiś dół dopada, to się trochę poużalam nad sobą, aczkolwiek raczej rzadko mi się to zdarza.

Podobają mi się moje oczy, mają taki szaroniebieski odcień i jeszcze o ton ciemniejszą obwódkę. Podobają mi się moje usta, mają ładny arbuzowy kolor i są ładnie wykrojone. Podobają mi się moje dłonie (dłonie, nie paznokcie!), bo są szczupłe i ogólnie ładne.

Nie podobają mi się moje włosy (dokładniej: kolor. Taki pospolity brąz z naturalnymi blond pasemkami). I rzęsy, za krótkie i za jasne. I nos, taki wielki. Sylwetka może być, nie jestem "za pulchna" ani "za niska". W sam raz. Czasami oczywiście popadam w depresję i kompleksy na swoim punkcie - ale naprawdę tylko czasami.

Jestem bogiem seksu, nie mogę się sobie nie podobać. D:

Bardzo skromny jesteś .
Ja lubię wszystko oprócz kształtu twarzy i nosa. Tak to jest ok. Faworyt? Chyba oczy .